Piórem nachlapane

,, I znowu przyszła jesień...'' - czy to nie brzmi uroczo? Co prawda znów jest zimno, ciemno i czasami ponuro ale jest to pora roku nad którą warto pomyśleć. Jesień to czas wyciszenia i przygotowania się na wielką zimę która jest coraz bliżej. Weźmy na to chociażby święto zmarłych, czas zastanowienia nad życiem.Ludzie przygotowywując się na zimę pokazują jacy są naprawdę. Żeby móc to zobaczyć  usiądź pod kolorowym drzewem lub na ławce w parku i popatrz na nich. Co widzisz? Na początku pewnie nic nie zauważasz. Ale przyjrzyj się bardziej, wejdź w ich umysł. Z czasem zobaczysz ich prawdziwą naturę, a nie tylko wymalowane maski, które ubierają na co dzień. Z początku to trudne ale w ten sposób możesz poznać zachowanie ludzi i nauczyć się wykorzystywać to w swojej twórczości ubarwiając swoich bohaterów. Ja mam okazje obserwowania ludzi gdy sprzedaje na rynku, przez cały ranek przewija się tam mnóstwo różnych ludzi.

Ale dobra teraz krótki, nie rymowany wiersz...

Jesień

Kolorowe liście ścielą las, na drzewie ostatni się trzyma,

Gdzieś tam w polach świszczy wiatr ,

zwierzęta po lesie biegają zapasy zbierają, 

taka jest dzika, jesienna natura,

Wiatr leci na do miasta, zobaczyć co tam jest

A w mieście, na rynku, ludzie kłócą się,
ludzie stoją już od rana, do wieczora,
rózgi pachną żywicą, kwiaty  cieszą oko.

Potem na cmentarz, gdzie znicze palą się,

Groby ciche milczą, nasłuchują...

Chryzantemy złote, białe stoją

Wiatr świszczy, wędruje między pomnikami

Jesień idzie przez świat, rozsypuje barwy,

Przysypuje nimi świat, kolorowe liście,

Leci Jesień przez chmury, kropi deszczem świat,

Wszystko idzie więc już spać w rytm kropli i wiatru